Dział prawa imigracyjnego

Uznanie za obywatela polskiego

Uznanie za obywatela polskiego regulowane jest na podstawie Art. 30 Ustawy o obywatelstwie polskim z 2 kwietnia 2009 r. Przepis ten jasno określa katalog sytuacji, w których można mówić o takim uznaniu.

Tym sposobem za obywatela polskiego uznaje się:

  • cudzoziemca, który przebywa w Polsce bez przerwy od minimum trzech lat i posiada zezwolenie na pobyt stały, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej lub prawa stałego pobytu. Musi on dodatkowo posiadać regularne i stabilne źródło dochodu (np. ze stosunku pracy), a także prawo do zajmowania lokalu mieszkalnego.
  • cudzoziemca przebywającego w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie jednego z tych samych zezwoleń co wymienione powyżej – od minimum dwóch lat, pod jednym z dwóch warunków:
    jeśli jest w związku małżeńskim z obywatelem polskim od przynajmniej trzech lat, albo nie ma żadnego obywatelstwa (jest tzw. bezpaństwowcem).
  • cudzoziemca pozostającego na terytorium Polski od lat co najmniej dwóch na podstawie zezwolenia na pobyt stały, o ile uzyskał je w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej.
  • małoletniego cudzoziemca (tj. do 16 roku życia) posiadającego zezwolenie na pobyt stały, rezydenta długoterminowego UE lub prawo stałego pobytu, jeśli jedno z rodziców jest obywatelem polskim, zaś drugie wyraziło na takie uznanie zgodę.
  • małoletniego cudzoziemca posiadającego jedno ze wspomnianych wcześniej zezwoleń, o ile któremuś z rodziców przywrócono obywatelstwo polskie, a drugie zgodziło się na uznanie.
  • cudzoziemca przebywającego w Polsce w sposób legalny i nieprzerwany od minimum dziesięciu lat, tylko jeśli spełnia oba następujące warunki:
    posiada zezwolenie na pobyt stały, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego UE, albo prawo stałego pobytu oraz ma w Rzeczypospolitej Polskiej regularne i stabilne źródło dochodu oraz prawo do zajmowania lokalu mieszkalnego.
  • cudzoziemca pozostającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od przynajmniej dwóch lat na podstawie zezwolenia na pobyt stały, jeśli uzyskał je w związku z pochodzeniem polskim.

Na cudzoziemcu ubiegającym się o obywatelstwo polskie spoczywa dodatkowo obowiązek znajomości języka polskiego. Musi być ono poświadczone urzędowo – świadectwem ukończenia szkoły w Polsce lub też świadectwem ukończenia zagranicznej szkoły z językiem polskim jako wykładowym.

CGO Legal udziela pomocy w ustaleniu sytuacji prawnej cudzoziemca względem uzyskania obywatelstwa polskiego oraz w przygotowaniu stosownego kompletu dokumentów.

Jeśli zależy Ci na skutecznym rozwiązaniu sprawy – zapraszamy do kontaktu.