Radca prawny – Sprawy gospodarcze

Radca prawny – Sprawy gospodarcze

CGO Legal Counseling posiada w swoim zespole radców prawnych z szerokim doświadczeniem w prowadzeniu spraw o różnym charakterze. Jedną z ich kategorii jest obsługa wzajemnych stosunków między przedsiębiorcami, a więc sprawy gospodarcze.

Czym są sprawy gospodarcze?

Zgodnie z definicją zawartą w ustawie z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (Dz.U. z 2015 r. poz. 127) przez sprawy gospodarcze rozumie się sprawy ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Dodatkowo do tej grupy zalicza się także sprawy:

  • ze stosunku spółki oraz dotyczące roszczeń, o których mowa w art. 291-300 i art. 479-490 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych;
  • przeciwko przedsiębiorcom o zaniechanie naruszania środowiska i przywrócenie do stanu poprzedniego lub o naprawienie szkody z tym związanej oraz o zakazanie albo ograniczenie działalności zagrażającej środowisku;
  • między organami przedsiębiorstwa państwowego;między przedsiębiorstwem państwowym lub jego organami a jego organem założycielskim lub organem sprawującym nadzór z zakresu prawa upadłościowego i naprawczego;
  • o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu, którym jest orzeczenie sądu gospodarczego prawomocne lub podlegające natychmiastowemu wykonaniu albo ugoda zawarta przed tym sądem, jak również innemu tytułowi egzekucyjnemu, obejmującemu roszczenia, które, gdyby były rozpoznawane przez sąd, należałyby do właściwości sądów gospodarczych;
  • o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego opartego na prawomocnym lub podlegającym natychmiastowemu wykonaniu orzeczeniu sądu gospodarczego albo ugodzie zawartej przed tym sądem, jak również innego tytułu wykonawczego obejmującego roszczenie, które, gdyby było rozpoznawane przez sąd, należałoby do właściwości sądów gospodarczych;
  • o ustalenie, że orzeczenie sądu lub rozstrzygnięcie innego organu państwa obcego wydane w sprawie gospodarczej podlega albo nie podlega uznaniu;
  • inne, przekazane przez odrębne przepisy.

Jak rozpatrywane są sprawy gospodarcze?

Rozpoznawanie spraw gospodarczych powierzono sądom rejonowym i sądom okręgowym, w których funkcjonują odrębne jednostki organizacyjne (sądy gospodarcze).

Sprawy gospodarcze rozpatrywane są na zasadach ogólnych wynikających z kodeksu postępowania cywilnego. W wyniku nowelizacji tego kodeksu dokonanej ustawą z dnia 16 września 2011 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381), która weszła w życie 3 maja 2012 r. uchylono bowiem przepisy o odrębnym postępowaniu w sprawach gospodarczych. Warto jednak pamiętać, iż nowelizacja wprowadza kilka ważnych zmian w tym postępowaniu.

Przede wszystkim w sprawach między przedsiębiorcami zniknęły istotne ograniczenia. W sprawach tych możliwa będzie przedmiotowa czy też podmiotowa zmiana powództwa w toku procesu. Będzie także możliwe wystąpienie w danej sprawie z powództwem wzajemnym oraz przedstawienie do potrącenia każdej wierzytelności, nawet niewykazanej dokumentem.
Co istotne – w sprawach gospodarczych nie znajdą już zastosowania dawne przepisy dotyczące tzw. prekluzji dowodowej, przewidujące rygory czasowe dla podnoszenia przez strony w toku postępowania nowych twierdzeń lub dowodów.
Nie oznacza to jednak, że postępowanie rozpoznawcze będzie dla stron mniej sformalizowane. Ustawa nowelizująca nałożyła na strony postępowania szereg ciężarów w zakresie dbałości o prawidłowy i szybki przebieg postępowania. Związane to jest ze zmianą systemu koncentracji materiału procesowego.

Ogólne zasady postępowania w tym zakresie określają zwłaszcza art. 3 k.p.c. i art. 6 § 2 k.p.c. W przepisach tych wskazano, że strony obowiązane są dokonywać wszelkich czynności procesowych zgodnie z dobrymi obyczajami oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Strony w toku postępowania powinny też przedstawiać fakty i dowody bezzwłocznie, mając na uwadze sprawność i szybkość postępowania.
Doprecyzowanie tych ogólnych zasad, jak również niektóre skutki ich niezastosowania zostały określone w art. 207 k.p.c. oraz art. 217 § 2 k.p.c. Pierwszy z tych przepisów służy zdyscyplinowaniu stron składających pisma procesowe w toku postepowania, natomiast drugi – choć o zbliżonym brzmieniu – jest przepisem ogólnym, który znajdzie zastosowanie także na rozprawie.

Art. 217 k.p.c. przewiduje zasadę, że sąd rozpoznający sprawę pominie zgłaszane przez strony twierdzenia i dowody, jeżeli te okażą się spóźnione. W ten sposób ustanowiony zostaje tzw. system dyskrecjonalnej władzy sędziego jako zasadnicza metoda koncentracji materiału procesowego prezentowanego przez strony. Od oceny sądu zależeć będzie czy strona powołała twierdzenia lub dowód we właściwym czasie, czy też uczyniła to zbyt późno. Ocena ta powinna być uwarunkowana tym, czy strona mogła i z uwagi na naturalny bieg procesu powinna była powołać twierdzenie lub dowód wcześniej ze względu na jego łączność z materiałem poprzednio zaprezentowanym. Ustalenie, że doszło do opóźnienia w prezentacji twierdzenia lub dowodu, obligować będzie sąd do jego pominięcia, z wyjątkiem trzech sytuacji, tj. gdy strona wykaże, że nie ponosi winy w opóźnieniu, gdy uwzględnienie spóźnionych twierdzeń lub dowodów nie spowoduje zwłoki w postępowaniu oraz gdy wystąpią inne wyjątkowe okoliczności.

Ze względu na wskazane powyżej ograniczenia w przedstawianiu materiału procesowego przedsiębiorcy w większym niż dotychczas zakresie mogą potrzebować profesjonalnej pomocy prawnej.

Nasi radcy prawni podchodzą indywidualnie do każdego Klienta. Pomagają przedsiębiorcom w ustaleniu stanu prawnego oraz stanu faktycznego w danej sprawie. Dodatkowo sporządzają właściwe pisma procesowe, a także reprezentują Klienta w postępowaniu sądowym.

W celu zasięgnięcia bliższych informacji zapraszamy do kontaktu za pośrednictwem poczty e-mail bądź telefonicznie.